De Code voor medische deontologie vormt de ethische basis van de geneeskundige praktijk in Marokko. Vastgesteld bij decreet, legt hij de gedragsregels vast die elke arts bij de uitoefening van zijn beroep moet naleven: informatieplicht tegenover de patiënt, middelenverbintenis, medisch beroepsgeheim, continuïteit van de zorg en professionele onafhankelijkheid. Het niet naleven van die regels kan de tuchtrechtelijke aansprakelijkheid van de arts voor de Orde van geneesheren meebrengen.
De medische aansprakelijkheid in Marokko is opgebouwd rond meerdere stelsels. De burgerlijke aansprakelijkheid, gebaseerd op de Dahir betreffende verbintenissen en overeenkomsten (DOC), legt de arts een middelenverbintenis op: hij moet zorg verlenen die in overeenstemming is met de verworven gegevens van de wetenschap, zonder de genezing te waarborgen. De strafrechtelijke aansprakelijkheid kan worden ingeroepen bij een gekwalificeerde fout die verwondingen of het overlijden van de patiënt tot gevolg heeft, op grond van het Wetboek van Strafrecht.
Wet 131-13 betreffende de uitoefening van de geneeskunde regelt de voorwaarden voor de uitoefening van het medische beroep, de verplichtingen van de artsen en de sancties bij tekortkomingen. Zij wordt aangevuld door de teksten over private zorginstellingen, die normen inzake werking, hygiëne en veiligheid opleggen.
De verplichte ziekteverzekering (AMO), beheerd door de nationale kas voor sociale zekerheid (CNSS) voor de privésector en door de nationale kas van instellingen voor sociale voorzorg (CNOPS) voor de openbare sector, vormt het kader van de medische dekking. Geschillen over tenlastenemingen, terugbetalingen en uitsluitingen van dekking komen steeds vaker voor en vragen de tussenkomst van een advocaat die met deze stelsels vertrouwd is.
