Het Marokkaanse strafrecht steunt op twee basisteksten. Het Wetboek van Strafrecht, afgekondigd bij Dahir van 26 november 1962 en sindsdien meermaals hervormd, omschrijft de misdrijven en bepaalt de toepasselijke straffen. Het onderscheidt drie categorieën inbreuken naargelang hun ernst: overtredingen, wanbedrijven en misdaden. Elke categorie volgt eigen regels inzake verjaring, bevoegdheid en procedure.
Overtredingen zijn de minst ernstige inbreuken, bestraft met geldboetes of korte gevangenisstraffen van hoogstens een maand. Zij vallen onder de bevoegdheid van de rechtbanken van eerste aanleg die als politierechtbank zetelen. Wanbedrijven, van middelmatige ernst, worden bestraft met gevangenisstraffen van twee maanden tot vijf jaar en/of geldboetes van meer dan 1 200 dirham. Zij worden berecht door de rechtbanken van eerste aanleg in correctionele samenstelling. Misdaden, de ernstigste inbreuken, kunnen worden bestraft met opsluiting van vijf jaar tot levenslang, en in bepaalde wettelijk voorziene gevallen zelfs met de doodstraf. Zij vallen onder de bevoegdheid van de strafkamers bij de hoven van beroep.
Het Wetboek van Strafvordering, grondig herwerkt door wet 22-01 die in oktober 2003 in werking trad, regelt het verloop van de strafvervolging, van het vooronderzoek tot de uitvoering van de straffen. Die tekst versterkte de rechten van de verdediging aanzienlijk door onder meer het recht op bijstand van een advocaat vanaf de eerste uren van de politiebewaking in te voeren, een grote vooruitgang tegenover het oude wetboek. Hij omkaderde ook strikter de bevoegdheden van de gerechtelijke politie en het openbaar ministerie.
De territoriale bevoegdheid van de strafrechtsmachten wordt bepaald door de plaats waar het misdrijf is gepleegd, de woonplaats van de beklaagde of de plaats van zijn aanhouding. Marokko beschikt ook over gespecialiseerde rechtsmachten: militaire rechtbanken voor inbreuken door militairen, en kamers van het Hof van Cassatie voor bepaalde bijzonder gevoelige zaken. Sinds de gerechtelijke hervorming spelen de hoven van beroep een centrale rol bij de behandeling van zware misdaadzaken.
