De rechterlijke architectuur van het bestuursrecht in Marokko steunt op een geleidelijk ingevoerd stelsel met twee aanleggen. Wet 41-90, afgekondigd bij Dahir van 10 september 1993, richtte de bestuursrechtbanken op, rechtsmachten in eerste aanleg die bevoegd zijn voor geschillen tussen particulieren en de overheid. Zeven bestuursrechtbanken werden in het koninkrijk opgericht (Rabat, Casablanca, Fez, Marrakech, Meknes, Agadir en Oujda), wat een territoriale spreiding waarborgt die de bestuursrechtspraak dichter bij de rechtzoekenden brengt.
Die regeling werd in 2006 aangevuld met de oprichting van de administratieve hoven van beroep (wet 80-03), gevestigd in Rabat en Marrakech. Die beroepsinstanties verzekeren de dubbele aanleg, een grondbeginsel voor de bescherming van de rechten van bestuurden. Het Hof van Cassatie bekroont via zijn administratieve kamer het geheel en waakt over de eenmaking van de bestuursrechtspraak.
Het Marokkaanse bestuursgeschil valt hoofdzakelijk uiteen in twee grote categorieën. Het vernietigingsberoep, ook beroep wegens machtsoverschrijding genoemd, laat toe de vernietiging te vragen van een bestuurlijke beslissing die met onwettigheid is behept. Dat beroep staat open wegens onbevoegdheid, vormgebrek, machtsafwending of schending van de wet. Het is het meest gebruikte wapen van de burger tegen bestuurlijke willekeur. Het volle geschil gaat verder dan louter vernietiging: de rechter kan de bestreden beslissing hervormen, de overheid tot schadevergoeding veroordelen of bevelen uitspreken. Het dekt met name geschillen over bestuurscontracten en de aansprakelijkheid van de overheid.
Inzake overheidsopdrachten wordt het regelgevende kader bepaald door decreet nr. 2-12-349 van 20 maart 2013, dat de voorwaarden en vormen van gunning van overheidsopdrachten vastlegt. Die tekst voert de beginselen in van vrije toegang tot overheidsopdrachten, gelijke behandeling van kandidaten en transparantie van de procedures. Ondernemingen die uit een aanbesteding zijn geweerd, beschikken over specifieke rechtsmiddelen, zowel administratief als gerechtelijk. De nationale commissie voor overheidsopdrachten speelt daarin een belangrijke adviserende rol, terwijl de bestuursrechtbanken bevoegd blijven om geschillen over de uitvoering of de gunning van overheidsopdrachten te beslechten.
Daarnaast vormt het geschil over onteigening om reden van openbaar nut, geregeld door wet 7-81, een belangrijk onderdeel van het Marokkaanse bestuursrecht. De bestuursrechter waakt over de naleving van de onteigeningsprocedure en over een billijke vergoeding van de onteigende eigenaars, overeenkomstig de grondwettelijke waarborgen van het eigendomsrecht.
