De Arbeidswet (wet 65-99) vormt de hoeksteen van de Marokkaanse sociale wetgeving. Die tekst van meer dan 580 artikelen regelt alle verhoudingen tussen werkgevers en werknemers in de privésector. Zij dekt de aanwervingsvoorwaarden, de arbeidsduur (vastgelegd op 44 uur per week of 2288 uur per jaar), het betaalde verlof (anderhalve werkdag per maand dienst), de ontslagvoorwaarden en de veiligheidsnormen op het werk. De wet legt ook strikte verplichtingen op inzake de arbeidsovereenkomst, met name de verplichting van een geschrift voor contracten van bepaalde duur en voor proefperiodes.
Naast de Arbeidswet vullen verschillende instellingen en regelingen het stelsel van sociale bescherming aan. De Nationale Kas voor Sociale Zekerheid (CNSS) verzekert de sociale dekking van werknemers in de privésector: kinderbijslag, dagvergoedingen bij ziekte, rustpensioen en uitkering bij banenverlies (IPE). De verplichte ziekteverzekering (AMO), voor de privésector beheerd door de CNSS, waarborgt de toegang tot gezondheidszorg voor werknemers en hun rechthebbenden. Elke werkgever is wettelijk verplicht zijn werknemers vanaf de eerste werkdag bij de CNSS aan te geven, en het verzuim daarvan is een strafbaar feit.
De arbeidsinspectie speelt een fundamentele rol in het toezicht op de toepassing van de sociale wetgeving. Arbeidsinspecteurs mogen ondernemingen betreden, registers nakijken en inbreuken vaststellen. Zij vervullen ook een verzoenende opdracht in individuele arbeidsgeschillen, een stap die vaak aan elke gerechtelijke actie voorafgaat. Marokko telt arbeidsinspecteurs in alle prefecturen en provincies van het koninkrijk.
Collectieve overeenkomsten bestaan, hoewel minder verspreid dan in Europa, in bepaalde sectoren zoals textiel, voeding of banken. Zij kunnen gunstiger bepalingen bevatten dan de Arbeidswet. Het minimumloon wordt bij decreet vastgesteld: het gewaarborgd minimumloon voor industrie, handel en vrije beroepen (SMIG), en het gewaarborgd minimumloon voor de landbouw (SMAG). Die minima worden geregeld herzien in het kader van het sociaal overleg.
