Kalender van de fiscale verplichtingen van ondernemingen in Marokko in 2026

De fiscale verplichtingen van een onderneming in Marokko in 2026 zijn niet beperkt tot de bekende datum van 31 maart. Afhankelijk van haar activiteit, rechtsvorm, omzet en personeel moet de onderneming meerdere kalenders volgen: vennootschapsbelasting (IS), belasting over de toegevoegde waarde (btw), inhoudingen op lonen, bedrijfsbelasting en andere bronheffingen. De data vloeien voornamelijk voort uit het Algemeen Belastingwetboek, zoals bijgewerkt door de begrotingswet voor 2026, en uit wet nr. 47-06 betreffende de fiscaliteit van de territoriale overheden, die ingrijpend is herzien door wet nr. 07-20.

Begrotingswet nr. 50-25 voor het begrotingsjaar 2026 moet samen worden gelezen met de overgangsbepalingen die reeds door eerdere begrotingswetten zijn ingevoerd. Dit geldt met name voor de geleidelijke hervorming van de IS-tarieven waarin artikel 247 van het CGI tot en met 2026 voorziet. Concreet moeten de versie 2026 van het Wetboek en de door de Algemene Directie Belastingen (DGI) gepubliceerde circulaire worden gebruikt, in plaats van de fiscale instellingen van een vorig boekjaar over te nemen.

Voor de IS leidt het sinds 2023 ingezette traject in beginsel tot een algemeen tarief van 20% voor vennootschappen waarvan de fiscale nettowinst minder dan 100 miljoen dirham bedraagt. Het beoogde tarief is 35% wanneer deze winst 100 miljoen dirham of meer bedraagt, onder voorbehoud van bijzondere regelingen en regels voor geleidelijke aanpassing. Kredietinstellingen, Bank Al-Maghrib, de CDG en bepaalde verzekeringsondernemingen vallen onder het specifieke tarief van 40% waarin artikel 19 van het CGI voorziet.

Let op met kalenders die op sociale media worden gedeeld. Een door een kantoor of mediakanaal aangekondigde datum vervangt noch het CGI, noch een officiële mededeling van de DGI. Zo leidt een boekjaar dat op 30 juni 2026 wordt afgesloten normaal tot indiening uiterlijk op 30 september 2026, aangezien artikel 20 een termijn van drie maanden na de afsluiting toekent. 1 oktober wordt alleen een geldige datum als een officiële verlenging of een daadwerkelijk toepasselijke uitstelregel is gepubliceerd.

Artikel 170 van het CGI voorziet in vier voorafbetalingen, die elk gelijk zijn aan 25% van de belasting die verschuldigd was over het laatst afgesloten boekjaar, het zogenoemde referentieboekjaar. Voor een vennootschap die aan de minimumheffing is onderworpen, geldt als referentie de belasting die overeenkomstig de regels van dit artikel daadwerkelijk verschuldigd is. Als het boekjaar samenvalt met het kalenderjaar, vallen de uiterste data in 2026 op 31 maart, 30 juni, 30 september en 31 december. Een afwijkend boekjaar leidt tot andere data.

Neem een vennootschap waarvan de referentie-IS 120.000 dirham bedraagt. Elke voorafbetaling bedraagt 30.000 dirham en moet vóór het verstrijken van elke periode van drie maanden van het lopende boekjaar worden betaald. Deze onderneming betaalt dus 120.000 dirham over het jaar en vergelijkt dit bedrag vervolgens bij de vereffening met de definitieve IS. De berekening moet worden gebaseerd op de gevalideerde aangifte en niet op een voorlopige raming van de boekhoudkundige winst.

Wanneer een onderneming verwacht dat de definitieve belasting lager zal zijn dan de normaal verschuldigde voorafbetalingen, staat het CGI onder de voorwaarden van artikel 170 toe om bepaalde betalingen te verlagen of op te schorten. Deze beslissing is riskant als de prognose te optimistisch blijkt: op het tekort zijn dan invorderingssancties van toepassing. In de praktijk moeten de omzet, de kosten, de overdraagbare verliezen en de uitzonderlijke verrichtingen worden gedocumenteerd voordat een voorafbetaling wordt verlaagd.

Een recent opgerichte vennootschap verricht tijdens haar eerste boekjaar doorgaans geen voorafbetalingen, omdat er geen referentieboekjaar is. Zij moet bij haar eerste aangifte echter wel de eventueel verschuldigde IS of minimumheffing vereffenen. Een andere valkuil: de vereffening van het jaarlijkse saldo doet eerdere betalingsachterstanden voor de voorafbetalingen niet verdwijnen. Elke laattijdige betaling behoudt haar eigen vervaldatum en kan aanleiding geven tot verhogingen die vanaf die datum worden berekend.

De werkgever berekent de inkomstenbelasting (IR) over belastbare bezoldigingen, lonen, vergoedingen en voordelen overeenkomstig de artikelen 56 tot en met 60 en de tarieven van artikel 73 van het CGI. Hij trekt de wettelijk toegestane vrijstellingen en aftrekposten af en houdt vervolgens de belasting in bij de betaling van het loon. De fiscale berekening mag niet worden verward met de bijdragen voor de CNSS en de AMO, waarvoor afzonderlijke aangiften en termijnen gelden bij de Nationale Kas voor Sociale Zekerheid.

De verrichte inhoudingen worden overeenkomstig artikel 174 van het CGI in de maand na de betaling aan de DGI afgedragen. Zo moet de IR die op de lonen van januari 2026 is ingehouden vóór eind februari 2026 worden afgedragen. De werkgever gebruikt de in Simpl-IR beschikbare aangifte voor bronheffingen. Ook wanneer een dienstverlener de loonfiches opstelt, blijven de belastingschuld en de aangifteverantwoordelijkheid bij de werkgever.

Artikel 79 van het CGI verplicht eveneens tot een jaarlijkse aangifte van bezoldigingen en lonen vóór 1 maart van het volgende jaar. Voor de in 2025 betaalde bezoldigingen valt de wettelijke uiterste datum dus op 28 februari 2026. Deze aangifte op naam vermeldt met name de identiteit van de werknemer, zijn identificatienummer, de brutobezoldigingen, de vrijgestelde bestanddelen, de aftrekposten en de ingehouden belasting. Zij blijft verplicht, zelfs als alle maandelijkse inhoudingen al zijn betaald.

Vertrekvergoedingen, voordelen in natura, bestuurdersbezoldigingen, buitenlandse werknemers en loonaanvullingen verdienen bijzondere controle. De kwalificatie ervan kan de grondslag, de maand van toerekening of de behandeling van een vrijstelling wijzigen. Voor de parameters van 2026 moet de salarisdienst artikel 73 van het bijgewerkte CGI en de DGI-circulaire controleren, in plaats van automatisch een oude tarievenstructuur over te nemen. Een fout die in twaalf loonfiches wordt herhaald, wordt bij een controle al snel kostbaar.

De artikelen 155 en 169 van het CGI regelen respectievelijk de elektronische aangifte en de elektronische betaling. De voormalige drempel van tien miljoen dirham, die nog op bepaalde pagina’s wordt vermeld, komt overeen met een historische invoeringsfase en mag niet als de algemene regel voor 2026 worden voorgesteld. Vennootschappen en beroepsbeoefenaars die onder de veralgemening vallen, moeten de elektronische diensten van de DGI gebruiken, behoudens een afwijking of bijzondere procedure die uitdrukkelijk door de administratie wordt toegestaan.

De onderneming activeert eerst haar professionele ruimte, koppelt haar fiscaal identificatienummer, wijst de bevoegde gebruikers aan en registreert de bankrekening die voor elektronische betalingen wordt gebruikt. Vervolgens krijgt zij toegang tot Simpl-IS, Simpl-TVA en Simpl-IR of tot de geïntegreerde interface daarvan op het belastingportaal. De machtigingen moeten opnieuw worden beoordeeld wanneer een boekhouder, werknemer of fiduciair kantoor de onderneming verlaat. Wanneer een voormalige dienstverlener actieve toegang behoudt, bestaat in de praktijk het risico op ongecontroleerde indieningen en inzage in vertrouwelijke gegevens.

Voor elke aangifte moeten de boekhoudbalans, dagboeken, facturen, bankafschriften, belangrijke overeenkomsten en aansluitingstabellen worden voorbereid. Voor de aangiftebundel voor de vennootschapsbelasting moet het boekhoudkundige resultaat bovendien worden omgezet in het fiscale resultaat. Voor de btw is een aansluiting vereist tussen facturatie, ontvangsten wanneer het stelsel dat vereist, aftrekposten en betalingen aan leveranciers. Voor de lonen moeten de loonfiches, loonstaten, overeenkomsten, bewijsstukken voor vrijstellingen en CNSS-aangiften onderling overeenstemmen.

Een aangifte is pas beveiligd nadat een ontvangstbewijs met een referentienummer en datum is uitgereikt. Een geblokkeerde pagina of een bestand dat « wordt verwerkt » blijft, bewijst niet dat de aangifte is ingediend. Bij een incident moeten schermafbeeldingen met tijdsaanduiding worden gemaakt, moet het voorbereide bestand worden bewaard, moet een klacht bij de DGI worden ingediend en moet vóór het verstrijken van de termijn contact worden opgenomen met de bevoegde belastingdienst. Een uitzonderlijke papieren indiening mag alleen worden overwogen met de toestemming of schriftelijke instructies van de administratie.

In januari 2026 bereidt de onderneming de aangiftebundel voor van het in december afgesloten boekjaar, dient zij de maandelijkse aangiften over december 2025 in en, indien van toepassing, de btw-aangifte over het vierde kwartaal van 2025. Zij controleert ook vóór 31 januari de verplichtingen met betrekking tot de bestanddelen van de beroepsbelasting. In februari verwerkt zij de aangiften over januari en dient zij vóór 1 maart de jaarlijkse loonaangifte over 2025 in. Wachten tot de laatste week van maart om met de aangiftebundel te beginnen, is zelden verstandig.

31 maart is de belangrijkste vervaldatum voor vennootschappen die op 31 december afsluiten: de fiscale-resultatenaangifte, de betaling van het saldo en het eerste voorschot van het boekjaar 2026. De andere voorschotten vervallen op 30 juni, 30 september en 31 december. De btw-aangiften en inhoudingen op lonen blijven maandelijks of per kwartaal verschuldigd. Een vennootschap die op een andere datum afsluit, moet de kalender opnieuw opstellen op basis van de aanvang van haar eigen boekjaar.

De meest voorkomende fouten zijn zeer concreet: de minimumbijdrage vergeten in een verliesperiode, de jaarlijkse loonaangifte verwarren met de maandelijkse betalingen, een voorschot verlagen zonder betrouwbare prognose of aannemen dat een geweigerde bankopdracht als betaling geldt. Een andere klassieke fout is dat de onderneming haar boekhoudkundige aangifte wijzigt zonder de bijbehorende verbeterende aangifte in te dienen. Een opvolgingstabel moet voor elke verplichting een verantwoordelijke, een vervroegde interne datum en het bewijs van definitieve indiening vermelden.

De belastingadvocaat treedt vooral op wanneer het probleem verder gaat dan de boekhoudkundige verwerking: keuze van de juridische behandeling van een verrichting, grensoverschrijdende bronheffing, vaste inrichting, fusie, herstructurering, verzoek om terugbetaling, kwijtschelding van sancties of antwoord op een ingebrekestelling. Hij controleert ook de procedurele waarborgen tijdens een controle. Zijn tussenkomst vervangt het dagelijkse werk van de accountant niet, maar biedt rechtszekerheid bij de interpretatie van de tekst en bij geschillen met de administratie.

De elektronische diensten van de DGI brengen geen administratieve kosten in rekening voor het indienen van een aangifte. De erelonen van een boekhouder, fiduciair kantoor of advocaat zijn vrij en variëren naargelang het aantal boekingen, de omzet, het aantal werknemers en de internationale complexiteit. Er moet een opdrachtbrief worden gevraagd waarin wordt vermeld of het voeren van de boekhouding, de aangiftebundel, de elektronische betalingen, de verbeterende aangiften en de bijstand bij een controle zijn inbegrepen. De zwaarste kosten blijven vaak die van een vertraging die pas meerdere maanden na de vervaldatum wordt ontdekt.