- wettelijke servituut
- Dit is een last die de wet oplegt aan een perceel of bouwwerk ten voordele van een ander onroerend goed.
- conventionele servituut
- Deze vloeit voort uit een overeenkomst tussen eigenaars en moet in de grondtitel worden ingeschreven om aan de verkrijgers van een geregistreerd onroerend goed te kunnen worden tegengeworpen.
- Marokkaans Wetboek van Zakelijke Rechten
- Wet nr. 39-08 vormt de centrale tekst voor servituten, mandeligheid en andere zakelijke rechten op onroerende goederen.
- stedenbouwwet 12-90
- Deze regelt onder meer de stedenbouwkundige documenten, bouwvergunningen en het toezicht op bouwwerken.
- wet 25-90
- Deze regelt vooral verkavelingen, woninggroepen en perceelsplitsingen, zonder het burgerlijk recht inzake servituten te vervangen.
- abnormale burenhinder
- Hinder die de gewone ongemakken overschrijdt, kan op grond van het DOC recht geven op beëindiging en schadevergoeding.
Een wettelijke bouw- en burenservituut in Marokko is een last die wordt opgelegd aan een onroerend goed, het dienende erf genoemd, ten voordele van een ander onroerend goed, het heersende erf genoemd. Sinds de inwerkingtreding van wet nr. 39-08 houdende het Wetboek van Zakelijke Rechten, afgekondigd bij dahir nr. 1-11-178 van 22 november 2011, moeten de materiële regels in dit Wetboek worden gezocht, met name in de artikelen 37 en volgende. De oude verwijzingen die uitzichten, waterafvoer of mandeligheid onder de artikelen 136 tot en met 180 van het DOC plaatsen, zijn onjuist: deze artikelen van het Wetboek van Verbintenissen en Overeenkomsten vormen niet de huidige Marokkaanse regeling voor servituten op onroerende goederen.
Het Wetboek van Zakelijke Rechten maakt onderscheid tussen servituten die voortvloeien uit de natuurlijke ligging van de erven, servituten die door de wet worden opgelegd en servituten die door eigenaars worden gevestigd. Een conventionele servituut moet worden vastgelegd in een voldoende nauwkeurige akte en, wanneer een onroerend goed is geregistreerd, in de grondtitel worden ingeschreven om aan derden te kunnen worden tegengeworpen. De aanduiding van de percelen, de ligging van de doorgang of afvoer, de breedte ervan en de gebruiksvoorwaarden moeten duidelijk worden vastgelegd. Een louter mondeling akkoord tussen voormalige buren wordt bij een verkoop of geschil zeer moeilijk te bewijzen.
Civielrechtelijke servituten mogen niet worden verward met stedenbouwkundige regels. Wet nr. 12-90 betreffende de stedenbouw, uitvoeringsdecreet nr. 2-92-832 van 14 oktober 1993, de bestemmingsplannen en de plaatselijke voorschriften bepalen onder meer de inplanting, hoogte, binnenplaatsen, bouwafstanden en bouwvolumes. Wet nr. 25-90 heeft hoofdzakelijk betrekking op verkavelingen, woninggroepen en perceelsplitsingen. Wet nr. 66-12, die in 2017 in werking trad, heeft het toezicht op en de bestraffing van overtredingen versterkt door deze twee wetten te wijzigen.
Ten slotte kan het gedrag van de buur tot aansprakelijkheid leiden, zelfs wanneer de bouwvergunning regelmatig lijkt te zijn. De artikelen 77 en 78 van het DOC verplichten tot vergoeding van schade die door een onrechtmatige daad of fout is veroorzaakt, terwijl artikel 91 burenhinder behandelt en gewone hinder onderscheidt van hinder die de gebruikelijke maat overschrijdt. Concreet staat een administratieve vergunning geen grensoverschrijding, beschadiging van een muur of buitensporige hinder toe. De grondtitel, de zakelijke rechten, de stedenbouwkundige vergunning en de werkelijk geleden schade moeten daarom afzonderlijk worden onderzocht.