- ernstige fout Arbeidswetboek Marokko
- Een ernstige fout is gedrag dat voldoende zwaarwichtig is om de voortzetting van de arbeidsovereenkomst onmogelijk te maken en op grond van artikel 61 een onmiddellijke beëindiging toe te staan.
- lijst ernstige fouten artikel 39
- Artikel 39 vermeldt onder meer diefstal, misbruik van vertrouwen, geweld, zware belediging, verdovende middelen, bepaalde afwezigheden en de ongerechtvaardigde weigering om te werken.
- ongerechtvaardigde afwezigheid ernstige fout Marokko
- Een ongerechtvaardigde afwezigheid van meer dan vier dagen of acht halve dagen gedurende twaalf maanden behoort tot de in artikel 39 opgesomde ernstige fouten.
- lichte fout Marokko
- Een fout die niet ernstig is, valt normaal onder de stapsgewijze disciplinaire sancties van de artikelen 37 en 38.
- zware of ernstige fout Marokko
- Het Marokkaanse Arbeidswetboek regelt vooral de ernstige fout van de werknemer en voorziet niet in een afzonderlijke werknemersregeling voor een zwaardere foutcategorie.
- professionele onbekwaamheid Marokko
- Onvoldoende prestaties vormen niet automatisch een ernstige fout en moeten worden onderscheiden van een opzettelijke weigering om het werk uit te voeren.
- diefstal ernstige fout werknemer Marokko
- Diefstal wordt uitdrukkelijk vermeld in artikel 39, maar de dader, de omstandigheden en de bewijzen moeten nauwkeurig worden vastgesteld.
Ontslag wegens ernstige fout in Marokko maakt een onmiddellijke beëindiging van de arbeidsovereenkomst mogelijk, maar alleen wanneer de feiten ernstig zijn, aan de werknemer kunnen worden toegerekend en voldoende bewezen zijn. De centrale bepalingen zijn de artikelen 39 en 61 van wet nr. 65-99 betreffende het Arbeidswetboek, afgekondigd bij dahir nr. 1-03-194 van 11 september 2003. Concreet volstaat het niet om „ernstige fout” in een brief te schrijven. Een eenmalige vergissing, een daling van het rendement of een professioneel meningsverschil wordt niet ernstig door alleen de kwalificatie die de werkgever eraan geeft.
Artikel 39 vermeldt onder meer diefstal, misbruik van vertrouwen, openbare dronkenschap, gebruik van verdovende middelen, lichamelijke agressie, zware belediging en de bekendmaking van een beroepsgeheim waardoor de onderneming schade heeft geleden. Het vermeldt ook de opzettelijke en ongerechtvaardigde weigering om werk uit te voeren dat tot de bevoegdheid van de werknemer behoort, een ongerechtvaardigde afwezigheid van meer dan vier dagen of acht halve dagen gedurende twaalf maanden en ernstige beschadiging van apparatuur, opzettelijk of door grove nalatigheid. Elke kwalificatie hangt niettemin af van de werkelijke omstandigheden.
De lijst van artikel 39 is niet volledig gesloten, aangezien de tekst het woord „onder meer” gebruikt. De rechtbanken kunnen gedrag dat niet wordt vermeld als ernstige fout aanmerken wanneer het van vergelijkbare ernst is en de voortzetting van de arbeidsrelatie onmogelijk maakt. Het arbeidsreglement, de overeenkomst of de collectieve arbeidsovereenkomst kan de beroepsverplichtingen nader bepalen, maar ontneemt de rechtbank haar toetsingsbevoegdheid niet. De rechters onderzoeken onder meer de functie van de werknemer, zijn anciënniteit, zijn disciplinaire voorgeschiedenis, de veroorzaakte schade en de evenredigheid tussen de feiten en de sanctie.
Voor een fout die niet zo ernstig is, voorzien de artikelen 37 en 38 in een stapsgewijze disciplinaire regeling met een waarschuwing, een berisping, een tweede berisping of een schorsing van maximaal acht dagen, en vervolgens een derde berisping of een overplaatsing. Wanneer alle sancties in hetzelfde jaar zijn opgelegd, kan dit leiden tot een ontslag dat als gerechtvaardigd wordt beschouwd. Let ook op het verschil met professionele onbekwaamheid: dit is doorgaans een objectief onvermogen om aan de normale eisen van de functie te voldoen, en geen opzettelijke ongehoorzaamheid of ernstige disciplinaire overtreding.